1991 Mucizesi: Najdoski, Crvena zvezda'nın şampiyonluğu ve Bari finali hakkında

Ayrılmaz Çekirdek

29 Mayıs 1991'de, Crvena zvezda, Avrupa futbolu pantheonuna adını yazdı, Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası'nı Sırp ve Yugoslav futbol tarihinin en büyük başarısı olarak kalacak bir zaferle kazandı. Ilija Najdoski, efsanevi savunmanın direklerindendir, Meridian Sport'a o altın günlerden bahsetti. Najdoski için sırrın sadece yetenek değil, kardeşlik olduğunu söyledi. Ego çatışması yoktu, yalnız liderler yoktu. Herkes kendi yolunda liderdi. Sonuç ne olursa olsun, takım bir bütün olarak hareket etti, Taş veya Nana'da birlikte kutladı, soyunma odasını asla bölmedi.

Bari'de Kader

Najdoski, Bari'deki kura çekiminin kader tarafından yazılmış gibi olduğunu düşünüyor. "Bari'deki takım Tanrı tarafından yaratıldı," dedi. Yugoslavya dağılmamasaydı, Zvezda'nın Belgrad'da yenilmez olarak iki yıl daha baskın olacağını savunuyor. Anahtar oyuncuların kaybından sonra bile, 1992'de ikinci bir finale adım atmak üzereydiler, ancak Sofya'da Sampdoria ile karşılaştılar. Dopin kontrolü olmayan o maç, UEFA'nın tekrarlanan bir finali önlemek için yükselttiği bir bariyer gibiydi. "UEFA bizi tekrar finale istemedi," diye ısrar ediyor Najdoski. FC Bayern Münih ile yarı finalini de hatırlıyor. Münih'teki 2-1'lik zaferden sonra, Bayern'in uzun iç saha yenilmezliğini kırdıktan sonra, antrenör Ljubiša Tumbaković, Belgrad'daki rövanşın üç katı daha zor olacağını uyardı. Böyle oldu. İki sarı kartla cezalı duruma düşen Najdoski, temiz disiplinle haklı hissetti, dürüst çalışmanın her zaman ödüllendirileceğine inanarak.

Penaltı Ustalık Dersi

Tumbaković ve Milan Čančarević'in taktik zekası hazırlıklarda belirgindi. Takım, Bari'ye yedi gün erken geldi, medya gürültüsünden ve bilet taleplerinden kaçınmak için şehirden 30 kilometre uzakta izole oldu. Bu huzur onlara odaklanma imkanı verdi. Beş güvenilir penaltı vuruşçuları vardı, penaltı belirsizliği göz önüne alındığında bu kritik bir avantajdı. Vladimir Stojković, Bruno Amorós'a karşı ilk penaltıyı kurtararak tonu belirledi. Odaklanma mutlak, özgüven sarsılmazdı. İçteki his, diyor Najdoski, anlatılmazdı. Bu, oyuncular için bir andı, ama aynı zamanda Yugoslavya'nın her yerinden gelen taraftarlar için de öyleydi. Trumpetlerin çaldığı tabandaki kutlama, spora aşan bir zaferi, yerine getirilen bir kaderi işaret etti.