Son günlerde sosyal medyada yayılan bir insanlık hikayesi, Balkanlar'daki yaşam beraberliği, karşılıklı saygı ve komşu ilişkileri konusundaki tartışmaları yeniden başlattı. Bu hikayenin merkezinde, Bosna Hersek'ten bir Sırp olan Slavko Nerić'in yaptığı muhteşem ve sembolik bir hareket yer almaktadır. Bu hareket birçok olumlu tepki uyandırdı.

  • Gordana Vuksanović Novinar

Slavko, Bosnalı komşuları için bir cami inşa etti, temelinden kubbesine kadar. Bu hareketi Balkanlar'daki birçok kişiyi teşvik etti.

"Temelinden kubbesine kadar inşa etti"

Edo Ćurić'in sosyal medyada paylaşmış olduğu bir gönderide, Rogatica'dan Slavko'nun Bosnalı komşuları için cami inşaatına katıldığını öğrendik. Bu harekette sadece yardımcı bir kişi olmakla kalmayıp, inşaatın tamamında aktif bir rol oynadığını belirttik.

"Bu cami, temelinden kubbesine kadar, Rogatica'dan bir Sırp olan arkadaşım Slavko Nerić tarafından inşa edildi. Bu cami Müslümanların geri dönüşünü sağlayacaktı. Bakın, kimse birlikte yaşamamamız gerektiğini söylüyor. Nasıl olur?" dedi Edo.

İstora, "official.bih.srb.hr.cg" adlı bir Instagram sayfası tarafından paylaşıldıktan sonra daha fazla dikkat çekti. Bu sayfa, Bosna Hersek, Sırbistan, Hırvatistan ve Karadağ'dan olumlu hikayeler paylaşmasıyla tanınmaktadır. Bu paylaşım hızlı bir şekilde yayıldı ve birçok tepki uyandırdı. Kullanıcı yorumları, bu tür hikayelerin insanlar arasında hala çok güçlü bir etkisi olduğunu gösterdi.

"Birlikte yaşamak ve yaşamamak zorundayız"

Birçok kişi, bu tür örneklerin ulusal ve dini farklılıkların önemi olmaksızın beraber yaşam, saygı ve karşılıklı yardımın mümkün olduğunu gösterdiğini belirtti.

"Birlikte yaşamak ve yaşamamak zorundayız. Bu konuyu anlamayanlar, kendi ve hatta başkalarının iyiliği için düşünmüyorlar." dedi bir kullanıcı.

Diğer kullanıcılar, "başkalarının inancına saygı göstermek, her kişinin kendi yol ve ruhaniyetini izleme hakkını kabul etmek anlamına gelir ve bu özgürlük ve insan hakimiyetinin temeli budur."

Destek yorumları şunları içeriyordu:

"Birlikte yaşamak ve yaşamamak zorundayız, umarım herkes bunu bir gün anlayacak," "Onuruna sığınırım. Bu bir gerçek Sırp," ve insanların farklılıklarını görmezden gelerek daha önce birbirlerine daha çok yardım ettiğine dair hatırlatmalar.

COMMENT: This is the kind of story that gives us all hope for the future of the Balkans. Slavko's act is a beacon of light in a sometimes dark region. But it also begs the question: why do we need such acts to remind us of basic human decency? What does it say about us when something so simple can cause such a stir?